Κλείνω κι έρχομαι

(ντριν… ντριν…) 

-Ναι; 

-Εκεί είσαι Κυριάκο; 

-Στο σταθερό δεν πήρες; 

-Πήρα. 

-Στο σταθερό δεν απάντησα; 

-Απάντησες. 

-Άρα; 

-Καλά, να ξέρεις σε λίγο θα έρθω. 

-Εντάξει. 

-Να ξέρεις, δε θα αργήσω. 

-Εντάξει. 

-Να ξέρεις σε κανά δεκάλεπτο εκεί είμαι. 

-Έχεις συνταγή; 

-Όχι, και πρέπει να γράψω φάρμακα. 

-Θέλεις φάρμακα; 

-Όχι, έχω ακόμα, βγαίνω. 

-Θέλεις να μετρήσουμε πίεση, ζάχαρο; 

-Όχι, μετρήθηκα, όλα οκ. 

-Τότε; 

-Θα κατέβω Κιλκίς με το λεωφορείο των 12. 

-Τι εννοείς; 

-Μην περιμένω στο κρύο... 

(Περισσότερες ιστορίες από την τρελή καθημερινότητα ενός φαρμακείου στο βιβλίο http://savalas.gr/book/farmakopoioi-se-apognosi/ σε όλα τα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία)